آب درمانی

آب‌ درمانی که با نام‌های ورزش در آب و یا درمان فیزیکی در آب نیز شناخته می‌شود، به معنای استفاده از آب برای انجام تمرینات ورزشی است؛ چرا که ورزش در آب فشار اضافی را از روی مفاصل و عضلات برداشته و انجام تمرینات ورزشی را برای افراد آسیب دیده راحت‌تر می‌سازد.

از آنجا که بدن در آب شناور است، می‌تواند نسبت به روی زمین وزن بیشتری را تحمل کند، بنابراین انجام تمرینات ورزشی بیشتر منجر به افزایش دما و فشار بدن می‌شود و می‌تواند گردش جریان خون و انعطاف‌پذیری مفاصل و عضلات را تقویت کند، آب ‌درمانی یک راه مؤثر و راحت برای توان‌بخشی بیمارانی است که آسیب‌ کمر دیده‌اند.

آب درمانی به عنوان ابزاری برای درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها استفاده می‌کند. هزاران سال است که در آیورودا و طب طبیعی به عنوان وسیله‌ای برای تحریک گردش خون مورد استفاده قرار می‌گیرد. آب درمانی از آب به عنوان یک وسیله انتقال حرارت برای تحریک فرآیندهای تنظیم حرارتی استفاده می‌کند.

انواع مختلفی از آب درمانی وجود دارد که در طب و حرکات اصلاحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. آب درمانی می‌تواند به صورت موضعی در مناطق خاصی از بدن یا به صورت جامع‌تر از طریق غوطه‌وری کامل انجام شود. برخی از نمونه‌های رایج آب درمانی عبارت‌اند از:

• حمام‌های آب گرم
• وان داغ
• استخرهای آب سرد
• حمام‌های معدنی
• دوش سوئیسی
• تالاسوتراپی (آب درمانی در دریا)
• ایروبیک در آب

پاشیدن آب سرد هر 6 ساعت به صورت برای تحریک گردش خون بهتر صورت است.

آب درمانی چیست ؟

معالجه و مداوا با آب از سالیان قبل مورد توجه واقع شده است و قرن‌ها پیش از هیدروتراپی و یا همان آب درمانی به عنوان یک راه درمان مؤثر در پزشکی استفاده شده است. مردم در نقاط مختلف جهان از خواص فوق‌العاده آب‌های معدنی آگاه شده و برای درمان‌های مختلف از آب درمانی استفاده می‌کنند. در گذشته آب درمانی در چین، یونان و روم و ایران باستان در حمام‌های مخصوصی که برای مداوای بعضی از دردها رایج بوده و افراد آسیب دیده و مبتلا به این دردها به این حمام‌ها مراجعه نموده و به کمک آب گرم و بخار و ماساژ درمان می‌شدند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز ویزیت نشده اید لطفا فرم زیر را تکمیل نمایید تا همکاران ما با شما تماس گرفته و زمان ویزیت آنلاین رایگان را با شما هماهنگ نمایند.

درمان بیماری‌ها به کمک آب سابقه طولانی دارد و در تمدن‌های یونان و روم و چنین متداول بوده است. در قرن ۱۸ میلادی استفاده از آب در پزشکی رواج بسیاری یافت و اصطلاح هیدروتراپی تقریباً از همان زمان رفته رفته بر سر زبان‌ها افتاد. در قرن ۱۹ میلادی شخصی به نام وینسنت پری ستیتز (۱۸۰۱ – ۱۸۵۱) برای نخستین بار در اروپا اقدام به راه اندازی یک مطب آب درمانی کرد و با اجرای یک سلسله مداواهای ابتکاری شهرت بسیاری در این زمینه کسب نمود.

وقتی تجارب و یافته‌های پری سینتر به ‌صورت کتابی منتشر شد مردم اروپا استقبال قابل توجهی از آب درمانی به عمل آوردند و به زودی این شیوه درمانی به آمریکا نیز راه یافت.

آب درمانی دیسک کمر+فیلم آموزشی

تعریف آب درمانی

در اوایل قرن ۲۰ دلایل عملی کافی در اثبات خواص آب در درمان با کمک آب گرم یا سرد به دست آمد در واقع نتایج حاصل شده از آب درمانی به قدری تاثیرگذار است که می‌توان با قدرت کامل بیان کرد که آب وسیله‌ای بسیار مؤثر و قطعی در بهبود برخی بیماری‌ها و کاهش دردهای عضلانی و مفاصل و مداوای نارسایی‌های جسمانی و سرعت بخشیدن به کاهش طول دوران توان‌بخشی ناشی از صدمات استخوانی و تقویت عضلانی با به کار گیری عضلات غیرفعال است و باعث بهبود گردش خون در عروق می‌شود. آب درمانی می‌تواند راه درمان بسیار مؤثری برای بیماران روحی و روانی نیز باشد.

آب درمانی چگونه انجام میشود؟

آب درمانی شامل استفاده از آب برای درمان بیماری‌های مختلف مانند آرتروز، ناراحتی‌های روماتیسمی و سایر بیماری‌ها است. اگرچه شبیه شنا به نظر می‌رسد، اما در عمل بسیار متفاوت است زیرا فرد را ملزم می‌کند تمرینات متفاوتی را در استخر آب گرم انجام دهد. دمای آب در استخر برای آب درمانی تقریباً 33-36 درجه سانتی‌گراد است.

این آب بسیار گرم‌تر از چیزی است که در یک استخر معمولی با آن روبرو می‌شوید. آب درمانی معمولاً زیر نظر متخصصان حرکات اصلاحی انجام می‌شود. متخصصان حرکات اصلاحی که دارای آموزش‌های تخصصی هستند تمرینات را اداره می‌کنند.

اصول آب درمانی

آب درمانی منحصر به فرد است زیرا می‌تواند به عنوان یک انتخاب درمانی برای نیروی کمکی یا مقاومتی عمل کند. اصول منحصر به فرد آب وجود دارد که می‌تواند این امر را ممکن سازد:

شناوری: بر اساس اصل شناور ارشمیدس، جسمی غوطه‌ور در مایع، نیرویی رو به بالا معادل وزن مایع جابجا شده را تجربه می‌کند. به همین دلیل است که بدن وزن کمتری در آب نسبت به خشکی احساس می‌کند (این نیز اصل وزن کشی هیدرواستاتیک است).

شناوري آب می‌تواند با تمرينات اندام‌ها كمك كند يا مقاومت كند. علاوه بر این، تغییر سرعت یا درجه ورزش را دشوار می‌کند یا تغییر می‌دهد. علاوه بر این، شناوری آب تحت تأثیر تراز وضعیتی و سطح غوطه‌وری در آب قرار می‌گیرد.

فشار هیدرواستاتیک: فشار عمود بر سطح بدن که توسط آب وارد می‌شود فشار هیدرواستاتیک نامیده می‌شود. این فشار با افزایش عمق و چگالی مایع افزایش می‌یابد. به همین دلیل است که حرکت در نزدیکی سطح آب راحت‌تر از عمق بیشتر انجام می‌شود.

انسجام: مولکول‌های آب تمایل به جذب یکدیگر دارند. در نتیجه، مولکول‌ها منسجم هستند. این امر باعث افزایش مقاومت در برابر دامنه حرکت نسبت به هوا می‌شود.

ویسکوزیته: ویسکوزیته یک اصطکاک داخلی است که مستقیماً به سرعت مایع بستگی دارد؛ به عبارت دیگر، هرچه سرعت بیشتر باشد، ویسکوزیته نیز بیشتر است و بنابراین، مقاومت در برابر حرکت بیشتر است. علاوه بر این، شکل جسم (بدن) بر ویسکوزیته نیز تأثیر می‌گذارد. یک جسم بزرگ‌تر یا گسترده‌تر با مقاومت بیشتری در برابر حرکت در آب مواجه می‌شود.

به نقل از وب سایت https://www.spine-health.com/

In addition, water therapy is frequently recommended as one form of exercise therapy to treat those with diabetes as well as individuals with high blood pressure as well as many other chronic health conditions. Aquatic exercise can help improve these medical conditions and help make them more manageable.

Water therapy offers many of the same benefits associated with a land-based exercise program. Similar to land-based exercise programs, a specific treatment plan must be developed that is carefully tailored to the individual.

 

«علاوه بر این، آب‌درمانی اغلب به عنوان یکی از روش‌های ورزش‌درمانی برای کمک به افراد مبتلا به دیابت، فشار خون بالا و بسیاری از بیماری‌های مزمن دیگر توصیه می‌شود. ورزش‌های آبی می‌توانند به بهبود این شرایط پزشکی کمک کرده و کنترل و مدیریت آن‌ها را آسان‌تر کنند.

آب‌درمانی بسیاری از مزایای برنامه‌های ورزشی در خشکی را به همراه دارد. درست مانند برنامه‌های ورزشی در خشکی، برای این روش نیز باید یک برنامه درمانی مشخص و کاملاً متناسب با شرایط و نیازهای هر فرد تدوین شود.»

فواید و ویژگی های آب درمانی چیست؟

آب درمانی عبارت است از استفاده از آب به منظور بهره‌مندی از سلامتی. در نظر گرفتن مزایای آب درمانی می‌تواند به درک بهتر اینکه آیا برای فرد مناسب است کمک کند. کنترل جریان خون (افزایش یا کاهش) کاربردهای زیادی در درمان‌های بهداشتی دارد. یکی از این کاربردها رسیدگی به شرایطی است که در آن التهاب یک عامل اصلی است.

دیگری جایی است که بار جریان خون نگران کننده است، مانند سکته مغزی یا سلامت قلب و عروق. در زیر برخی از بسیاری از شرایط سلامتی که آب درمانی ممکن است مفید باشد آورده شده است:

• آرتروز
• پوکی استخوان
• آسیب ورزشی
• سلامت قلب
• التهاب عمومی

همچنین آب درمانی به نحوی از آب در جهت سلامت فردی و یا اجتماعی استفاده می‌کند.

آب درمانی با آب سرد، آب گرم و ترکیبی از هر دو، همه از مزایای مختلف سلامتی پشتیبانی می‌کنند.

آب درمانی تا حد زیادی بر تحریک اتساع عروق و انقباض عروقی متکی است.

آب درمانی در طول تاریخ بشر به عنوان یک عمل درمانی مورد استفاده قرار گرفته است.

توانایی بدن ما برای سازگاری با تغییرات دما با افزایش سن کاهش می‌یابد.

ممکن است به درمان آرتروز، آسیب، پوکی استخوان و بیماری‌های قلبی عروقی کمک کند.

مزایای آب درمانی با آب سرد

اول، مهم است که تشخیص دهیم که یخ نوعی آب درمانی آب سرد محسوب می‌شود. این امر باعث می‌شود حمام یخ و بسته‌های یخ اعمال شده در مناطقی استفاده شود. آب درمانی با روش سرما برای محدود کردن تورم موضعی در پی ضربه فیزیکی استفاده می‌شود. یکی از نمونه‌های این روش استفاده از کیسه حین پیچ خوردگی مچ پا است. هرکسی که با ورزش بزرگ شده است احتمالاً با این مفهوم آشنا است.

آب درمانی با آب سرد از انقباض عروق برای تأثیر بر تغییرات موضعی یا سیستمیک در بدن استفاده می‌کند. در مواردی مانند پیچ خوردگی مچ پا، کاهش جریان خون می‌تواند به کاهش تورم (ادم) کمک کند. در مقیاس جامع، کمپرس سرد می‌تواند به کاهش افت دما در بافت عمیق و در صورت آسیب وسیع به اندام‌ها کمک کند. برخی از نتایج آب درمانی با آب سرد شامل موارد زیر است:

• کاهش ضربان قلب
• کاهش فشار خون
• سطوح پایین کورتیزول
• افزایش دفع ادرار
• افزایش میزان متابولیک
• افزایش نوردرنین و دوپامین

توجه به این نکته ضروری است که دمای مختلف اغلب، واکنش‌های متفاوتی را در بدن ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، محققان افزایش بسیار بیشتری در میزان متابولیسم کل هنگام استفاده از آب با دمای پایین را مشاهده کرده‌اند که این مورد از فواید آب درمانی است.

مزایای آب درمانی با آب گرم

آب درمانی با دمای گرم مزایای مربوط به اتساع عروق را ارائه می‌دهد. می‌توان مزایای افزایش جریان خون را نیز در نظر گرفت؛ به عبارت دیگر، باز شدن عروق منجر به افزایش جریان خون می‌شود. حمام‌های گرم به بهبود عملکرد قلب در بیماران مبتلا به نارسایی قلب اشاره کرده است.

هیچ کس برای دویدن در ماراتن از وان بیرون نمی‌رود، اما می‌توان انتظار افزایش ضربان قلب و کاهش فشار خون را داشت. تحقیقات نشان می‌دهد که آب درمانی آب گرم احتمالاً آثار زیر را ایجاد می‌کند:

• کاهش فشار خون
• افزایش ضربان قلب
• بهبود گردش خون محیطی
• افزایش کل خروجی قلب
• بهبود جریان خون پوست
• کاهش درد عضلات
• افزایش سطح کراتین

آب درمانی متناوب کنتراست

روش دیگر آب درمانی که آب درمانی کنتراست نامیده می‌شود با قرار دادن متناوب در معرض سرد و گرم توصیف می‌شود. یک مثال می‌تواند پرش از حمام یخ به وان آب گرم باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که مزایای سیستم ایمنی بدن که توسط برخی از درمان‌های غوطه‌وری در سرما استفاده می‌شود را می‌توان در صورت ترکیب با درمان‌های حرارتی افزایش داد.

در مجموع سلول‌های ایمنی در گردش، سلول‌های کشنده طبیعی و سطوح نشانگرهای زیستی التهابی اندازه‌گیری شد. در این مطالعه خاص از آب درمانی به عنوان پیش درمان و قرار گرفتن در معرض هوای سرد به عنوان درمان استفاده شد. مقایسه کاملی برای آب درمانی نیست، اما بر اساس یک اصل مشابه طراحی شده است.

موارد منع آب درمانی

در شرایط زیر باید از آب درمانی اجتناب کرد:

• زخم‌های باز
• عفونت فعال
• تغییر حس
• هیدرو فوبیا
• عدم تحمل گرما یا سرما
• تعادل ضعیف

انواع آب درمانی

انواع مختلفی از آب درمانی وجود دارد که هر کدام بر اساس نیاز مزیتی دارند. درمان می‌تواند به سادگی دوش گرفتن با آب سرد باشد. همچنین آب درمانی یکی از روش‌های محبوب درمان طبیعی است، اما در زمینه‌هایی مانند پزشکی ورزشی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. آب درمانی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود که آب درمانی خارجی و آب درمانی داخلی هستند.

1.آب درمانی خارجی

یکی از روش‌های رایج آب درمانی جدید، روش ویم هوف است که تمرینات متناوب هیپوکسی را با غوطه‌وری در آب سرد ترکیب می‌کند. آب درمانی هنگامی که به درستی انجام شود چیزهای زیادی برای ارائه دارد. آگاهی از رویکردها و تکنیک‌های مختلف آب درمانی می‌تواند به فرد اطمینان دهد که آن را با حداکثر موفقیت به کار می‌برد.

آب درمانی خارجی کاربرد یخ یا آب، بر بدن است. همچنین شامل غوطه‌ور شدن بدن در آب است؛ بنابراین هدف آن استفاده از تکنیک‌های آب درمانی مبتنی بر دما، مانند تأثیر آب سرد و گرم بر روی پوست و همچنین بافت زیرین است.

در صورت استفاده، آب گرم باعث تعریق و شل شدن عضلات می‌شود. این یک روش بسیار مؤثر برای درمان گردش خون ضعیف، آرتروز، روماتیسم و ​​درد عضلات است و اغلب با رایحه درمانی ترکیب می‌شود.

از طرف دیگر، آب درمانی آب سرد به تحریک عضلات زیرین و همچنین جریان خون به پوست کمک می‌کند. برخی از درمان‌های متداول مبتنی بر آب شامل استفاده از گرمای مرطوب در قسمت‌های مختلف بدن است. این عملیات با حرارت مرطوب به عنوان بخار نامیده می‌شود. هنگامی که به درمان بیماری‌هایی مانند آرتروز، آنفولانزا و سرماخوردگی قفسه سینه می‌پردازیم، عمل بسیار مفیدی است.

از کمپرس یخ یا کمپرس سرد برای تسکین دردهای ناشی از جراحی دندان، سردرد و پیچ خوردگی استفاده می‌شود. این کار به آرامش بیماران روانی و سم‌زدایی کمک می‌کند. آب درمانی خارجی به روش‌های مختلف انجام می‌شود. بیمار در حمامی منحصر به فرد می‌نشیند، جایی که شکم به طور کامل در آب غوطه‌ور است. این حمام‌ها برای درمان بواسیر، دردهای قاعدگی، تورم پروستات و سایر بیماری‌های دستگاه تناسلی توصیه می‌شود. همچنین درمان مبتنی بر حرکت وجود دارد که در آن از آب با فشار بالا برای ماساژ بدن استفاده می‌شود. این روش برای از بین بردن استرس و اضطراب استفاده می‌شود.

2.آب درمانی داخلی

این نوع درمان شامل تنقیه و شستشوی روده است. حمام بخار نیز نمونه خوبی از آب درمانی داخلی است. شستشوی روده شامل تمیز کردن کل روده است. این به درمان بسیاری از مشکلات و مشکلات گوارشی کمک می‌کند. دوش واژینال یکی دیگر از انواع آب درمانی داخلی است. جریان آب را مستقیماً به واژن هدایت می‌کند تا ناحیه را تمیز کند. با این حال، بسیاری از پزشکان این نوع آب درمانی را توصیه نمی‌کنند.

تأثیر آب درمانی بر بیماران آلزایمر

آب درمانی برای بیماران مسن‌تر که از بیماری آلزایمر رنج می‌برند ایده آل است، زیرا به آن‌ها امکان می‌دهد تمریناتی را که از ترس از افتادن یا درد غالباً همراه با تمرین‌هایی که در خشکی و غیر آبی همراه هستند، انجام دهند. مقاومت آب به تقویت عضلات مرکزی بدن کمک می‌کند و باعث ایجاد تعادل و قدرت بهتر در خارج از وضعیت آب می‌شود. همچنین شرایطی را فراهم می‌کند که به طور طبیعی برای مفاصل و عضلات مفید باشد.

یک مطالعه تأثیر آب درمانی بر فردی با ناتوانی شدید ذهنی و جسمی را نشان داد که:

• سرعت پیاده‌روی را بهبود بخشیده است.
• توانایی او را در حرکت از حالت نشسته به حالت ایستاده آسان کرده است.
• فاصله پیاده‌روی بدون تکیه گاه را افزایش داده است.
• از نظر عاطفی او را بهبود بخشیده است.

طبق گفته بنیاد تحقیقات و پیشگیری از آلزایمر، انجام تمرینات ورزشی و تمرینات اصلاحی منظم می‌تواند تا 50 درصد از ابتلا به بیماری آلزایمر جلوگیری کند. این امر به دلیل کمک به تحریک ظرفیت مغز برای حفظ خاطرات است. شواهد جدید نشان می‌دهد که ورزش یک روش درمانی ایده آل برای درمان آلزایمر نیز است. برای کسانی که از قبل شروع به ایجاد مشکلات شناختی کرده‌اند، ورزش ممکن است روند رو به زوال را کندتر کند.

در حالی که ورزش همیشه اولین چیزی نیست که هنگام در نظر گرفتن روش‌های درمانی برای بیماران عصبی تجویز می‌شود، مزایای بسیاری را برای فرد در بر دارد. آب درمانی، درمانی ابزاری است که برای کمک به مراحل مختلف بیماری در دسترس است و می‌تواند با سایر روش‌های درمانی مانند داروها و موسیقی درمانی استفاده شود.

آب درمانی بهترین راه درمان را برای بیماران آلزایمر برای انجام تمرینات لازم برای کاهش پیشرفت علائم ارائه می‌دهد. پنج راه درمان آبی، برای بیماران آلزایمر بسیار مؤثر است:

1. به آن‌ها كمك می‌کند تا فعالیت كنند.

2. تحرک عملکردی را افزایش می‌دهد.

3. فرصت‌های اجتماعی برای افراد فراهم می‌کند.

4. به عنوان کمک‌های اولیه در امور روزمره فرد را یاری می‌دهد.

5. عملکرد ذهن و بدن را کنترل کرده و بهبود می‌بخشد.

باز شدن گرفتگی عروق در آب درمانی

آب درمانی تا حد زیادی بر فرایندهایی که تحت باز شدن عروق گرفته شده و انقباض عروق قرار می‌گیرند، متکی است. این فرایندها قطر رگ‌های خونی را کنترل می‌کنند به طوری که جریان خون را می‌توانند افزایش، کاهش یا ثابت نگه دارند.

باز شدن عروق و انقباض عروقی دو مکانیسم اصلی هستند که بدن انسان از طریق آن‌ها به تنظیم دما کمک می‌کند. وقتی محیط سرد است، انقباض عروقی به کاهش میزان از دست دادن گرما کمک می‌کند. در مقابل، اتساع عروق در پاسخ به محیط‌های گرم‌تر به عنوان وسیله‌ای برای کمک به بدن در جلوگیری از گرم شدن بیش از حد در نظر گرفته می‌شود. این دو فرایند اساسی زیر بنای سیستم تبادل حرارت بدن انسان است.

چند روش آب درمانی

به گفته مریام وبستر، کلمه آب درمانی به استفاده درمانی از آب اشاره دارد. با این حال، این می‌تواند معانی زیادی داشته باشد. آب سرد، آب گرم، ورزش در آب و… همه می‌توانند در آب درمانی استفاده شوند. در زیر، پنج روش آب درمانی را که باید در مورد آن‌ها بدانید گفته خواهد شد:

• درمان با جریان آب.
• ورزش در آب.
• ماساژ آب.
• حمام بخار.
• سونا.

بیایید نگاه دقیق‌تری به هریک داشته باشیم.

1. آب درمانی با جریان آب

جلسات درمان به کمک جریان آب ممکن است چیزی شبیه به این باشد:

10 تا 20 دقیقه در وان آب گرم برای گرم کردن و ماساژ عضلات سفت.

10 دقیقه در سونا برای تحریک عرق کردن و افزایش گردش خون.

10 تا 20 دقیقه در حمام خنک دمای بدن را پایین بیاورید.

10 دقیقه در حمام سرد برای کاهش درد، کاهش التهاب و افزایش خلق و خوی خود.

درمان با جریان آب بسیار مؤثر است زیرا دو نوع درمان قوی را ترکیب می‌کند: درمان با آب سرد و آب درمانی با آب گرم.

2. ورزش در آب

با ورزش در آب، فواید ورزش بدنی را بدون تأثیر فعالیت‌های غیر آبی دریافت می‌کنید. این امر به ویژه برای افرادی که مبتلا به آرتروز، درد عضلات و مفاصل یا آسیب هستند مفید است. طبق مقاله‌ای از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) با عنوان «مزایای ورزش بر پایه آب» نوشته شده است، ورزش در آب یک انتخاب عالی برای موارد زیر است:

• بزرگسالان مسن‌.
• افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن مانند آرتروز.
• افراد مبتلا به بیماری قلبی و دیابت.
• به علاوه، CDC گزارش می‌دهد که مردم از ورزش در آب بیشتر از ورزش در خشکی لذت می‌برند.
• برای انجام ورزش‌های آبی، می‌توانید یوگا در وان آب گرم را امتحان کنید.

3. ماساژ در آب

همان‌طور که ورزش در آب به سادگی تمرینی است که در آب انجام می‌شود، ماساژ در آب نیز می‌تواند در آب انجام شود. بسیاری از آبگرم‌ها و مراکز تمرینات اصلاحی، ماساژ در آب را ارائه می‌دهند که در حالی که یک ماساژور حرفه‌ای خدمات ماساژ درمانی را انجام می‌دهد در یک استخر آب شناور می‌شوید.

اگرچه می‌توانید به راحتی در خانه نیز ماساژ در آب را انجام دهید. تنها چیزی که نیاز دارید یک وان آب گرم یا استخر و یک فرد کمکی است. با این حال، اگر آسیب دیدگی دارید، بهتر است قبل از انجام هر گونه ماساژ آبی در خانه، به یک متخصص حرکات اصلاحی حرفه‌ای مراجعه کنید.

4. حمام بخار

حمام بخار نوعی آب درمانی است که مستلزم غوطه‌ور شدن در بخار به جای آب است. اتاق‌های بخار دارای مزایای مختلفی هستند، از جمله:

بهبود گردش خون. این می‌تواند به کاهش فشار خون و ارتقاء سلامت قلب به بهبودی کمک کند.

پوست بهتر. اتاق‌های بخار باعث عرق کردن افراد می‌شوند که به نوبه خود باعث پاک شدن گرد و غبار و پوست مرده می‌شود.

ریکاوری تمرین. نشان داده شده است که گرمای مرطوب، مانند گرمای موجود در اتاق بخار، درد را کاهش می‌دهد، قدرت عضلات را حفظ کرده و عضلات خسته را آرام می‌کند.

مفاصل سفت را شل می‌کند. درست مانند گرم کردن معمولی قبل از تمرین، اتاق بخار می‌تواند مفاصل سفت را شل کرده و میزان نیروی مورد نیاز برای حرکت آن‌ها را کاهش دهد. علاوه بر این، آن‌ها همچنین می‌توانند به تسکین درد مفاصل کمک کنند که می‌تواند برای افراد مبتلا به آرتروز بسیار مفید باشد.

کاهش استرس. نکته آخر اینکه اتاق‌های بخار می‌توانند اندورفین ترشح کرده و استرس را کاهش دهند. از آنجا که استرس دارای اثرات سوء بر سلامتی است، ممکن است برای سلامت کلی نیز مفید باشد.

5. سونا

اگرچه سونا مشابه حمام‌های بخار است، اما از این نظر که از حرارت خشک به جای حرارت مرطوب استفاده می‌کنند، متفاوت است. درست مانند گرمای مرطوب، گرمای خشک با تعدادی از مزایای سلامتی همراه است. مزایای آن‌ها عبارت‌اند از:

مسکن درد. گرمای خشک سونا می‌تواند عضلات و مفاصل را شل کرده و در نتیجه درد ناشی از صدمات، ورزش یا شرایط سلامتی مانند آرتروز را کاهش دهد.

کاهش استرس. درست مانند اتاق‌های بخار، گرمای سونا می‌تواند به ترشح اندورفین و کاهش سطح استرس کمک کند.

بهبود سلامت قلب و عروق. تحقیقات نشان داده است که استفاده کنندگان منظم از سونا کمتر احتمال دارد با حوادث قلبی عروقی مانند حملات قلبی مواجه شوند و حتی میزان مرگ و میر آن‌ها نیز کمتر است.

سونا همچنین ممکن است به کاهش فشار خون و بهبود عملکرد قلب کمک کند.

بهبود پوست. از آنجا که سونا پوست را مرطوب می‌کند، افرادی که شرایطی مانند پسوریازیس دارند ممکن است شاهد بهبود پوست آن‌ها باشند.

تسکین آسم. افراد مبتلا به آسم تسکین علائم مختلف را گزارش کرده‌اند. این به این دلیل است که گرمای سونا می‌تواند به باز شدن مجاری تنفسی و شل شدن عضلات آن کمک کند.

به علاوه، سونا حتی باعث تقویت سیستم ایمنی بدن شده است.

با این حال، باید توجه داشت که افرادی که ناراحتی قلبی دارند باید همیشه قبل از استفاده از سونا با پزشک خود مشورت کنند.

ورزش آب درمانی چیست؟

کشش زانو به سمت سینه. برای این تمرین باید در کنار استخر باشید. با دست راست دیوار را بگیرید تا تعادل خود را حفظ کنید. این تمرین جهت باز شدن و کشش قفسه سینه خوب عمل می‌کند. پای راست خود را به دیوار نزدیک کنید. وزن خود را بر روی پای مخالف بگذارید و زانو را خم کنید. پای چپ خود را بالا بیاورید، زانو را خم کنید و آن را تا آنجا که ممکن است بالا بیاورید. هدف نهایی این است که زانو را به سمت سینه خود بیاورید. پنج بار برای هر پا تکرار کنید البته اگر می خواهید می توانید به مقاله روش های صحیح راه رفتن در آب نیز مراجعه کنید.

تمرین اول: ثابت در آب

روی عضلات لگن خود کار کنید. رو به دیوار استخر باشید و خود را صاف نگه دارید. با پشت صاف، پای راست خود را به سمت بالا بلند کنید. دوباره آن را پایین بیاورید پای چپ باید روی زمین ثابت بماند.

مچ پای خود را نچرخانید. فقط کافی است پای خود را تا جایی بالا بیاورید که بدون چرخش باشد. پای مخالف را هشت تا 10 بار یا تا زمانی که خسته شده‌اید بلند کنید، سپس این تمرین را با پای دیگر انجام دهید. سعی کنید وقتی پای خود را بالا می‌آورید دم و بازدم کنید و همان‌طور که آن را پایین می‌آورید نفس بکشید.

تمرین دوم 

تمرین سوپرمن کنار دیوار را امتحان کنید. رو به دیواره‌ی استخر بایستید و دست‌ها را روی لبه‌ی استخر قرار دهید. بدن خود را به آرامی به عقب کشیده و پاها را صاف نگه دارید. بدن باید شبیه سوپرمن در حال پرواز باشد. قبل از پایین آوردن پاها، چند ثانیه در این حالت بمانید. پنج تا 10 بار تکرار کنید. اطمینان حاصل کنید که هنگام انجام تمرینات کمر را گود نکرده و عضلات پشتی را بیش از حد کشش ندهید.

تمرین سوم

تمرینات تعادلی پا را امتحان کنید. تعادل یا حس عمقی بخش مهمی از داشتن یک کمر سالم است. سعی کنید هنگام ایستادن در استخر روی یک پا بایستید. برای دشوارتر شدن تمرین، چشمان خود را ببندید. این موقعیت را تا جایی که می‌توانید نگه دارید. چهار یا پنج بار دیگر این کار را تکرار کنید و سپس همان تمرین را با پای مخالف انجام دهید.

تمرین چهارم 

دوچرخه زدن در استخر می‌تواند عضلات شکم را تقویت کند که به نوبه خود می‌تواند به کمردرد کمک کند. آرنج‌ها را در کنار استخر و رو به بیرون قرار دهید و شروع کنید. بدن باید به قدری در عمق باشد که بتوانید پاهای خود را بدون برخورد با زمین حرکت دهید. پاها را کمی جلوتر از خود قرار دهید، آن‌ها را طوری در آب بچرخانید که انگار دوچرخه سواری می‌کنید؛ به عبارت دیگر، یک زانو را بالا بیاورید و پا را به صورت دورانی که به عقب حرکت می‌کند، به جلو بچرخانید.

در عین حال، پای دیگر باید در طرف دیگر دایره‌ای باشد که ایجاد می‌کنید، به سمت جلو و عقب نیز بچرخد. همچنین می‌توانید از این حرکت برای حرکت در آب استفاده کنید. به سادگی از بازوهای خود نیز استفاده کنید و اجازه دهید در جهت پاها حرکت کنند. می‌توانید از یک نودل برای کمک به سرپا نگه داشتن خود استفاده کنید.

تمرین پنجم

بالا بردن دو پا در آب را امتحان کنید. دوباره به دیوار تکیه دهید. آرنج‌های خود را در کنار استخر قرار دهید تا به عنوان تکیه گاه عمل کند. هر دو پا را با هم بلند کرده و سپس دوباره آن‌ها را به عقب فشار دهید. پاهای خود را صاف نگه دارید. گزینه دیگر این است که در کنار استخر بنشینید و همان تمرین را انجام دهید. به پهلو نشستن کار را راحت‌تر می‌کند.

تمرین ششم

اسکوات زیر آب. به انتهای کم عمق استخر بروید. پاها را تقریباً به اندازه عرض لگن باز کرده و قرار دهید. با خم کردن زانوها در آب چمباتمه بزنید. همچنین، باسن خود را از آب بیرون بیاورید. باید به موقعیتی برسید که انگار روی صندلی نشسته‌اید. سعی کنید زانوها جلوی انگشتان پا نروند.

هنگام چمباتمه زدن، نفس خود را بیرون دهید و هنگام ایستادن بازدم را بیرون دهید. هنگام ایستادن، مطمئن شوید که بدن خود را محکم نگه داشته‌اید و پشت خود را صاف نگه دارید. در طول این تمرین، بازوها باید خم شده اما نزدیک بدن باشند. کف دست‌هایتان رو به پایین باشد.

تمرین هفتم

حرکات کششی در آب را امتحان کنید. در کنار دیوار ایستاده و لبه‌ی استخر را بگیرید. از دستان خود برای هل دادن خود در آب استفاده کنید تا جایی که می‌توانید خود را بالا بکشید. برای این تمرین باید حداقل آب تا عمق قفسه سینه باشد. فقط تا جایی که می‌توانید بالا بروید. اگر هنوز نمی‌توانید خیلی بالا بروید نگران نباشید. البته اگر کمردرد دارید، مهم است که کار خود را متوقف کنید.

تمرین هشتم

در انتهای کم عمق استخر قرار بگیرید و با پاهای کنار هم بایستید. با انجام یک پرش معمولی، درست مانند آنچه در خشکی انجام می‌دهید، شروع کنید. پاهای خود را از هم جدا کنید، به سمت بیرون بروید. در حین انجام این کار، بازوهای خود را بالای سر خود قرار دهید. هنگامی که بر زمین بر می‌گردید، سعی کنید قبل از بیرون زدن به قسمت پایین استخر دست نزنید. در حالی که پاهای خود را وارد می‌کنید، دستان خود را پایین بیاورید. همچنین می‌توانید پرش کاملاً معلق را با لمس نکردن زمین در عمق بیشتر به طور کامل انجام دهید.

تمرین نهم

چند حرکت مخصوص زانو انجام دهید. این تمرینات باعث می‌شود شکم در برابر آب مقاوم شود. در استخر آبی تا عمق سینه بایستید. سپس زانوها را به سمت قفسه سینه بیاورید و پاها را با هم حرکت می‌دهید. همچنین، اطمینان حاصل کنید که سر خود را بالا نگه داشته‌اید تا خودتان را خسته نکنید.

استفاده از تمرینات متحرک

تمرین اول

تمرین لانچ در آب را امتحان کنید. غوطه‌ور شدن در آب بسیار شبیه به خشکی عمل می‌کند. در سطحی کم عمق این تمرین را امتحان کنید و به خود فضای کافی برای پیشروی بدهید. برای لانچ به حداقل 10 تا 15 فوت (3 تا 5 متر) جا نیاز دارید. با پای راست خود یک قدم بزرگ به جلو بردارید.

زانوی چپ خود را به سمت پایین خم کنید، تقریباً کف استخر را لمس کنید. ران راست باید موازی با زمین باشد و زانو باید زاویه 90 درجه داشته باشد. به سمت جلو و پاهای متناوب به حرکت ادامه دهید.

تمرین دوم

یک تخته شنا در دست بگیرید تا از آن برای شناور بودن استفاده کنید. همچنین می‌توانید از نودل آب استفاده کنید. به سادگی تخته شناور خود را در حالی که روی شکم هستید بگیرید و از استخر عبور کنید. می‌توانید به طور متناوب پا بزنید یا ضربه‌های آهسته با پا را امتحان کنید (پاها مانند دم پری دریایی با هم ضربه می‌زنند).

تمرین سوم

می‌توانید به حالت قورباغه، کرال پشت، خزیدن یا حتی پروانه، هرچه که ترجیح می‌دهید، شنا کنید. برای اینکه بتوانید کمی سریع‌تر حرکت کنید، سعی کنید برای خود هدف تعیین کنید. فقط تعیین اهداف برای چند دور که قصد شنا دارید می‌تواند کمک کننده باشد.

همچنین گوش دادن به موسیقی می‌تواند به فرد انگیزه دهد بدون اینکه حتی متوجه آن باشید. سعی کنید هدفون ضد آب و کاور ضد آب برای تلفن یا پخش کننده mp3 خود تهیه کنید.

چه چیزی آرامش‌بخش‌تر از غوطه‌ور شدن در یک حمام گرم بعد از یک روز خسته کننده است؟

در طول تاریخ و در سراسر جهان، مردم برای احساس بهتر خود را در آب غوطه‌ور کرده‌اند؛ و علم مدرن درستی آن‌ها را ثابت می‌کند. بسته به دما و استفاده از آب، آب درمانی می‌تواند چندین عملکرد فیزیولوژیکی بدن را بهبود بخشد. به عنوان مثال، قرار گرفتن در آب سرد متابولیسم بدن را سرعت و نشانگرهای ایمنی را بهبود می‌بخشد، در حالی که آب گرم درد عضلانی را کاهش می‌دهد. از طرف دیگر اتاق‌های بخار از سم‌زدایی طبیعی و گردش خون پشتیبانی می‌کنند.

آب درمانی برای بیماری‌ها

آب درمانی در تمام اشکال آن، آب، بخار و یخ بیشتر به دلیل اثرات درمانی آن در مدیریت درد، کاهش التهاب و تقویت ایمنی شناخته شده است. به همین دلیل است که بیشتر برای کمک به شرایط اسکلتی عضلانی به خصوص تحت نظارت متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند به طور قابل توجهی دامنه حرکتی، تعادل و هماهنگی را بهبود بخشد و به درمان و کاهش علائم بیماری‌های زیر کمک کننده باشد:

• روماتیسم مفصلی
• آرتروز
• شرایط درد مزمن مانند فیبرومیالژیا  و سندرم درد منطقه‌ای پیچیده
• برای توانبخشی پس از جراحی، پس از نارسایی قلبی و برای شرایط عصبی مانند سکته مغزی.

آب درمانی برای تنگی کانال نخاعی

استفاده از آب درمانی برای تنگی کانال نخاعی یک راهکار درمانی بسیار کارآمد است که با کاهش ۹۰ درصدی وزن بدن در آب، فشار مخرب جاذبه را از روی ستون فقرات و مفاصل برمی‌دارد. با انجام تمرینات هدفمندی مانند راه رفتن در استخر و کشش پاها، عضلات کمر و لگن بدون تحمل فشارهای آسیب‌زا، به خوبی تقویت و آماده‌سازی می‌شوند. علاوه بر این، فشار هیدرواستاتیک آب به تسکین سریع‌تر درد و التهاب کمک کرده و به بیمار فرصت می‌دهد تا توانایی و دامنه حرکتی خود را با ایمنی کامل بازیابی کند.

آب درمانی برای دیسک گردن

آب درمانی برای دیسک گردن یک روش ایمن و کارآمد است که با استفاده از خاصیت بی‌وزنی، فشار جاذبه را از روی مهره‌ها برداشته و به تسکین سریع درد و گرفتگی عضلات کمک می‌کند. انجام تمرینات کششی و تقویتی در محیط آب باعث می‌شود تا بیمار بدون ترس از آسیب‌دیدگی و فشار مضاعف، سلامت و دامنه حرکتی گردن خود را بازیابی کند. با این حال، افرادی که دارای شرایط خاص پزشکی مانند بیماری‌های قلبی، فشار خون بالا یا دیابت هستند، پیش از شروع این تمرینات باید حتماً با پزشک متخصص مشورت کنند.

آب درمانی برای روماتیسم مفصلی

استفاده از آب درمانی برای روماتیسم مفصلی یک روش بسیار ایمن و موثر است که با خنثی کردن وزن بدن در آب، فشار مخرب را از روی مفاصل ملتهب برمی‌دارد. گرمای آب و مقاومت طبیعی آن کمک می‌کند تا گردش خون بهبود یافته و عضلات بدون احساس درد و ترس از آسیب‌دیدگی تقویت شوند. با انجام منظم این تمرینات ملایم، دامنه حرکتی مفاصل افزایش یافته و کیفیت زندگی و روحیه بیماران به شکل چشمگیری ارتقا می‌یابد.

آب درمانی برای سکته مغزی

آب درمانی، نوعی درمان تفریحی است که شامل تکمیل تمرینات در استخر درمانی است. این نوع فعالیت بدنی می‌تواند به عنوان یک درمان عالی برای بیماران سکته مغزی عمل کند و یک محیط ورزشی ایمن و در عین حال مؤثر را فراهم کند. قرن‌هاست که از آب در درمان استفاده می‌شود و فشار غوطه‌ور شدن به کاهش درد کمک می‌کند، به‌ویژه زمانی که در یک استخر آب گرم قرار می‌گیرد. هنگامی که با تمرینات هدفمند ترکیب می‌شود، آب درمانی برای بیماران سکته مغزی یک راه عالی است تا مهارت‌های بدنی خود را بدون وارد کردن فشار بیش از حد به بدن خود بیاموزند.

این نوع درمان تفریحی معمولاً در استخرهای درمانی تخصصی با آب گرم یا با دمای اتاق انجام می‌شود و اغلب شامل تمرین‌هایی برای هدف قرار دادن انواع خاصی از حرکات یا توانایی‌ها می‌شود. انجام تمرینات در آب چندین عملکرد را انجام می‌دهد. با غوطه‌ور شدن بیشتر بدن، شناوری طبیعی آب وزن بدن بیمار را کاهش می‌دهد. ویسکوزیته آب هنگام حرکت بدن مقاومت ایجاد می‌کند و فشار آب روی بدن، بدن را مجبور می‌کند تا برای گردش خون بیشتر کار کند. در نتیجه، بیماران یک تمرین قدرتی عالی دریافت می‌کنند و هم‌زمان از مفاصل خود محافظت می‌کنند و بدن خود را از سقوط محافظت می‌کنند.

آیا اب درمانی برای درمان سکته مغزی مفید است ؟

آب درمانی به ویژه در درمان بیماران سکته مغزی مفید است. آب بدون توجه به سطح تحرک بیمار، مکانی امن برای یادگیری مجدد مهارت‌ها و آموزش مجدد بدن فراهم می‌کند. برخی از مزایای آب درمانی برای بیماران سکته مغزی عبارت‌اند از:

تحرک بهبود یافته: غوطه‌ور شدن در آب وزن بدن افراد را تا 90 درصد کاهش می‌دهد و حرکت بیماران سکته مغزی را بدون وارد کردن فشار به مفاصل آسان‌تر می‌کند. در عین حال، ویسکوزیته آب به این معنی است که فرد آهسته‌تر از طریق آن حرکت می‌کند.

به این ترتیب، آب حمایت بیشتری برای بدن فراهم می‌کند و به بیمار سکته مغزی اجازه می‌دهد تا آزادانه‌تر روی تعادل و هماهنگی کار کند. ترکیب این دو جنبه از آب یک محیط درمانی عالی برای فلج سکته مغزی فراهم می‌کند. بیماران می‌توانند روی تمرینات دامنه حرکتی و پیاده‌روی شبیه سازی شده در آب کار کنند، حتی اگر به اندازه کافی قوی نباشند که این تمرینات را در خشکی کامل کنند و در صورت لزوم می‌توانند از دستگاه‌های شناور پشتیبانی بیشتری دریافت کنند.

استحکام بیشتر: به دلیل ویسکوزیته یا مقاومت طبیعی آب، می‌توان در زمان کمتری هنگام ورزش در آب استحکام بیشتری به دست آورد. مقاومت طبیعی ناشی از حرکت در آب به این معنی است که هر جلسه یک تمرین قدرتی است. علاوه بر این، ورزش کردن در آب، هدف قرار دادن مناطقی از بدن را که ممکن است بیمار در خشکی قادر به انجام آن‌ها نباشد، آسان‌تر می‌کند.

تسکین درد: آب نه تنها یک محیط ورزشی خوب است، بلکه یک مسکن خوب نیز هست. فشار ایجاد شده توسط آب به طور مؤثر عضلات را ماساژ می‌دهد و درد را در طول و بعد از یک جلسه کاهش می‌دهد. این اثرات زمانی تشدید می‌شوند که آب گرم نگه داشته شود، معمولاً در حدود دمای بدن. آب گرم به کاهش تنش در بدن کمک می‌کند و در عین حال ترشح اندورفین، مسکن‌های طبیعی بدن را نیز تحریک می‌کند.

مزایای آب درمانی برای بیماران سکته مغزی

سلامت قلب و عروق: غوطه‌ور شدن در آب یک راه عالی برای افزایش تناسب اندام قلبی عروقی به روشی کم تأثیر است. با ایستادن ساده در آب، افزایش فشار روی بدن، قلب را مجبور می‌کند تا برای حرکت خون سخت‌تر کار کند و به مرور زمان آمادگی قلب را افزایش می‌دهد. سلامت قلب و عروق نه تنها به افزایش استقامت بیمار سکته مغزی کمک می‌کند، بلکه می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به سکته مغزی دیگر نیز کمک کند.

تمرین تعادل: از آنجایی که افراد مبتلا به سکته‌ مغزی تمایل دارند یک طرف بدن را بر طرف دیگر متمایل کنند، معمولاً مشکلاتی در تعادل خود دارند که راه رفتن یا انجام فعالیت‌های روزانه را دشوار می‌کند. آب درمانی می‌تواند به این امر کمک کند و محیطی امن برای تمرین تعادل فراهم کند. آب درمانی، در واقع، اغلب مؤثرتر از تمرینات زمینی در این زمینه است، زیرا آب هنگام انجام تمرینات بیمار از سقوط محافظت می‌کند.

آرامش عضلانی: اسپاستیسیته عضلانی یک مشکل شایع در بیماران سکته مغزی است که منجر به سفت شدن ماهیچه‌ها می‌شود که می‌تواند به مرور زمان دردناک شود. آب درمانی، به ویژه در یک استخر گرم، می‌تواند به شل شدن این ماهیچه‌ها، کاهش اپیزودهای اسپاستیک کمک کند و به بیمار و درمانگر او اجازه می‌دهد تا برای افزایش طول عضله تلاش کنند.

انواع ورزش‌های آب درمانی برای بیماران سکته مغزی

تمرینات آب درمانی از نظر نوع و سبک بسیار متفاوت است، یوگا در آب، تای چی در آب و دویدن در زیر آب تنها چند نمونه از کلاس‌های معمول ورزش در آب هستند. با این حال، موضوع مشترک این کلاس‌ها این است که آن‌ها معمولاً بر عملکردها و انواع حرکت خاصی تمرکز می‌کنند. در اینجا فقط چند نمونه از انواع ورزش‌های آب درمانی رایج برای بیماران سکته مغزی، همراه با چند مثال و آنچه که این تمرینات به درمان کمک می‌کند، آورده شده است:

حرکات کششی: تمرینات کششی و تمدد اعصاب، مانند تمرینات غیرفعال دامنه حرکتی، برای هر بیمار سکته مغزی عالی است، به ویژه برای کسانی که با اسپاستیسیتی یا کاهش تحرک سر و کار دارند. تمرینات کششی در آب می‌تواند به ویژه مؤثر باشد زیرا بیمار می‌تواند عضلات و مفاصل را به گونه‌ای متفاوت از زمین حرکت دهد و دامنه حرکتی بیشتری را به دست آورد.

نمونه‌ای از این نوع ورزش شناور شدن در آب و داشتن دستیار هدایت تنه بدن برای خم شدن ستون فقرات از یک طرف به سمت دیگر است. اغلب، تمرینات کششی شامل تناوبی بین انقباض و کشش ماهیچه‌ها است که می‌تواند به آرامش عضله و کاهش درد در فعالیت‌های روزانه کمک کند.

تمرینات قدرتی: مانند اسکات و ضربات پا. اغلب، این نوع تمرین از تجهیزات ورزشی آبی مانند دمبل‌های آبی، دست و پا و وزنه‌های مچ پا برای افزایش مقاومت یا هدف قرار دادن مناطق خاصی از بدن استفاده می‌کند.

این نوع تمرین می‌تواند قدرت را افزایش دهد و همچنین به بیماران این امکان را می‌دهد که عضلات عمیق را بدون وارد کردن فشار بی مورد به مفاصل خود هدف قرار دهند. حتی بیمارانی که قادر به ایستادن روی خشکی نیستند، می‌توانند با استفاده از دستگاه‌های شناورسازی و شناوری طبیعی که توسط آب ایجاد می‌شود، تمرین‌هایی را در آب انجام دهند تا قدرت پاها را بهبود ببخشند، مانند اسکات و لانچ. این نوع تمرینات برای تمام بیماران سکته مغزی که سعی در بهبودی از دست دادن عملکرد عضلانی دارند بسیار عالی است.

آب درمانی مچ پا

رباط‌های جانبی مچ پا به احتمال زیاد آسیب می‌بینند. یک برنامه توانبخشی کامل برای پیچ‌خوردگی‌های جانبی مچ پا می‌تواند به معنای تفاوت بین یک مچ پای کاملاً التیام یافته و یک پیچ‌خوردگی جدی‌تر در جاده باشد. درد مزمن جانبی مچ پا می‌تواند پس از پیچ‌خوردگی نیز ایجاد شود. یکی از مؤثرترین راه‌ها برای درمان پیچ‌خوردگی جانبی مچ پا، آب درمانی است. تمرینات آب درمانی زیر را بررسی کنید تا بهترین نکات و تمرینات برای درمان پیچ‌خوردگی جانبی مچ پا را بیاموزید.

همیشه قبل از انجام هر یک از مداخلات زیر با یک متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنید.

1. آموزش راه رفتن در استخر آب درمانی

یکی از اولین اولویت‌ها پس از پیچ‌خوردگی مچ پا، دستیابی به یک راه رفتن طبیعی است.

با قرار دادن فرد در استخر، آب این امکان را فراهم می‌کند که در مرحله آسیب حاد خیلی زودتر از راه رفتن روی خشکی راه برود. خاصیت شناوری و ضد جاذبه آب محیطی مؤثر برای تمرینات تحمل وزن جزئی ایجاد می‌کند. اول از همه، فشار هیدرواستاتیک به کاهش تورم کمک می‌کند. ثانیاً، آموزش راه رفتن در استخر، نیاز به عصا یا سایر وسایل کمکی را از بین می‌برد. بدون این وسایل، فرد آسیب دیده می‌تواند به یک راه رفتن منظم دست یابد و عضلات درگیر به طور طبیعی شلیک می‌کنند.

تاثیر آب درمانی بر دیسک کمر

بررسی تاثیر آب درمانی بر دیسک کمر نشان می‌دهد که محیط بی‌وزن آب، فشار مخرب جاذبه را از روی مهره‌ها برداشته و دردی را که در خشکی غیرقابل تحمل است، به شدت تسکین می‌دهد.
با انجام حرکات اصلاحی تخصصی در آب مانند اسکات و پیاده‌روی با مقاومت، عضلات مرکزی بدن بدون تحمل وزن اضافی تقویت شده و به خوبی از ستون فقرات حمایت می‌کنند.
این روش درمانی ایمن، در کنار کنترل وزن و نوشیدن آب کافی، گزینه‌ای فوق‌العاده برای بازتوانی دیسک و جایگزینی عالی برای فیزیوتراپی در دردهای حاد به شمار می‌رود.

تمرین آب درمانی: به سادگی در استخر به جلو و عقب بروید.

1. تعادل تک پا روی پای آسیب دیده

فعال کردن گیرنده‌های عصبی عضلانی حس عمقی در مراحل اولیه پس از پیچ‌خوردگی مچ پا بسیار مهم است. استفاده از تمرین تعادل با نیروی بیرونی یک راه ساده و در عین حال مؤثر برای دستیابی به این فعال‌سازی است. آب نه تنها یک محیط امن را فراهم می‌کند (کمک به حفظ تعادل) تماس آن با پوست فرد بسیاری از گیرنده‌های حس عمقی را فعال می‌کند.

تمرین آب درمانی: روی یک پا بایستید و با فردی بیرون از استخر توپ به سمت هم پرتاب کنید.

2. پریدن در یک خط

معرفی یک پلایومتریک سطح پایین در میانه راه از طریق فرآیند توانبخشی یک عمل رایج و توصیه شده در درمان پیچ‌خوردگی است. کار در آب باعث می‌شود که این تمرین زودتر از روی خشکی آغاز شود. علاوه بر این، مقاومت آب به حفظ و یا ایجاد قدرت در عضلات اطراف مچ پا با فشار محدود به خود مفصل کمک می‌کند.

تمرین آب درمانی: با دو پا به جلو و عقب روی یک خط در استخر پرش کنید. روی انگشتان پا فرود بیایید و به محض فرود سریع بپرید.

3. دویدن در زیر آب

دویدن برای کمک به حفظ سطح تناسب اندام و حفظ استقامت قلبی عروقی مهم است. دویدن در آب بسیار مفید است زیرا فرد می‌تواند این کار را در طول دوره توانبخشی انجام دهد. تعدادی تکنیک برای دویدن در استخر وجود دارد. یک فرد می‌تواند در طول فرآیند توانبخشی مدت‌ها قبل از اینکه بتواند روی خشکی بدود در آب بدود. دویدن در آب می‌تواند منجر به دویدن در خشکی خیلی زودتر شود

آب درمانی در منزل

انجام آب درمانی در منزل یک راهکار عملی و کم‌هزینه برای تسکین دردهای عضلانی، رفع اسپاسم‌ها و بهبود گردش خون بدون نیاز به مراجعه مداوم به استخرهای درمانی است. با استفاده از چهار روش ساده و در دسترس شامل وان حمام، پاشویه با آب نمک، دوش آب گرم و استنشاق بخار، می‌توانید روند ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده را به طور طبیعی تسریع کنید.

فواید آب درمانی زانو

یکی از مهم‌ترین فواید آب درمانی زانو، خنثی شدن وزن بدن در آب و کاهش چشمگیر فشار بر روی مفاصل آسیب‌دیده است که دامنه‌ی حرکتی بیمار را به شکلی ایمن افزایش می‌دهد. این روش با بهره‌گیری از گرمای آب و فشار هیدرواستاتیک، به تسکین سریع دردهای ناشی از آرتروز، روماتیسم و دوران نقاهت پس از جراحی تعویض مفصل کمک شایانی می‌کند. همچنین، مقاومت طبیعی آب باعث تقویت عضلات اطراف زانو بدون وارد آمدن فشار و آسیب مضاعف شده و روند بهبودی را به طور طبیعی تسریع می‌بخشد.