پاسخ کوتاه: در بیشتر نوزادان، فاصلهی زانوها در حالت ایستاده تا حدود ۲ سالگی طبیعی («فیزیولوژیک») است و خودبهخود اصلاح میشود. نشانهی پرانتزی بودن پاها این است که کودک هنگام ایستادن مچ پاها را به هم میچسباند اما زانوها از هم فاصله دارند. اگر این فاصله بعد از ۳ سالگی باقی بماند، فقط یک پا درگیر باشد، یا قد کودک از همسالانش کوتاهتر باشد، لازم است پزشک کودک را معاینه کند.
برای اطلاعات بیشتر: ارزیابی آنلاین وضعیت پای کودک
شاید این سوال نیز برای شما پیش آید که: از کجا بفهمیم پای نوزاد پرانتزی است؟دلایل بسیار زیادی وجود دارند که با بررسی آنها، میتوانید به مشکلات مختلف پا و یا سلامت آن در دوران نوزادی پی ببرید. قبل از هر چیز باید بدانید که: در زمان نوزادی و شیرخوارگی کودک، یک از شایعترین موارد، به نظر رسیدن پاهای پرانتزی در نوزادان است. در برخی از موارد، پاهای نوزادان به همین منوال رشد کرده و مشکل پای پرانتزی را برای آنها در بر خواهد داشت. بنابراین استفاده از راهکارهای درمانی موثر در این زمینه، بسی ضروری خواهد بود.
از کجا بفهمیم پای نوزاد پرانتزی است و چطور برای درمان آن اقدام کنیم؟
یکی از سوالات بسیار رایج که اغلب والدین با آن مواجه هستند، این است که: از کجا بفهمیم پای نوزاد پرانتزی است؟! اغلب نوزادان به جهت نحوهی قرارگیری در رحم مادر، با پاهای پرانتزی متولد میشوند. بنابراین تمامی نوزادان در دوران شیرخوارگی و نوزادی، با پاهای پرانتزی مواجه هستند. منظور از پاهای پرانتزی، نحوهی قرارگیری زانوها است. در بسیاری از نوزادان، زانوها با فاصلهی زیادی از یکدیگر قرار میگیرند. اگر این عارضه با افزایش سن نوزاد، همواره با آن همراه باشد، به یکی از مشکلات آنها، مبدل خواهد شد.
معمولا پاهای نوزادان با افزایش سن و راه رفتن آنها، به شکل صاف قرار خواهد گرفت. به ندرت در برخی از نوزادان، پاها به صورت پرانتزی باقی میماند. تشخیص پاهای پرانتزی در نوزادان، امری دشوار و پیچیده به شمار میرود. اغلب نوزادان گاها تا 3 سالگی با پاهای پرانتزی مواجه خواهند بود. اما کم کم این عارضه به صورت خودبهخود برطرف میشود.


فرم ویزیت آنلاین و رایگان


اگر تا به امروز ویزیت نشده اید لطفا فرم زیر را تکمیل نمایید تا همکاران ما با شما تماس گرفته و زمان ویزیت آنلاین رایگان را با شما هماهنگ نمایند.
راهکارهای مهم برای تشخیص پای نوزاد پرانتزی:
در پاسخ به سوال: از کجا بفهمیم پای نوزاد پرانتزی است؟! میتوان به نحوهی قرارگیری پاهای نوزاد در حالت ایستاده اشاره نمود. اگر کودک در هنگام ایستادن، پاها را به نحوی قرار دهد که مچ پاها به هم چسبیده و زانوها از هم دور باشند، نشانهی پرانتزی بودن پاها است. برخی از افراد بر این باورند که در پاهای پرانتزی، زانوها به هم چسبیده و مچ پاها از هم فاصله دارند. اما این موضوع نادرست است. در پاهای پرانتزی، زانوها از هم فاصله دارند و مچ پاها به هم چسبیدهاند. این مشکل و عارضه در بالای سه سالگی خودنمایی میکند.
در برخی از موارد با بهره برداری از حرکت اصلاحی، میتوان برای درمان این عارضه اقدام کرد. در برخی از موارد نیز، با استفاده از حرکات مناسب، نمیتوان به نتایج ایدهآل و مناسبی دست یافت. بنابراین استفاده از راهکارهای درمانی ارائه شده توسط پزشک متخصص، بسیار ضروری و کاربردی خواهد بود. گاهی این سوال برای برخی از والدین پیش میآید که چه مواردی سبب بروز مشکل پاهای پرانتزی در کودکان میشوند؟!


از کجا بفهمیم پای نوزاد پرانتزی است و راهکارهای درمانی آن چیست؟
برای اینکه به سوال: از کجا بفهمیم پای نوزاد پرانتزی است؟ پاسخ دهیم، میتوان از راهکارهای درمانی پزشکی استفاده کرد. وجود پاهای پرانتزی در نوزادان و کودکان بسیار شایع است. درصورتی که نگران بروز این عارضه در کودک خود هستید، موارد زیر را مد نظر قرار دهید:
- در سن دو سالگی و یا بیشتر همچنان شاهد وجود پاهای پرانتزی در کودک باشید. در بسیاری از نوزادان که به این عارضه مبتلا هستند، با افزایش سن، عارضه نیز پیشرفت میکند.
- در صورتی که کودک شما از 3 سال برخوردار بوده و همچنان در زمان ایستادن با پاهای پرانتزی مواجه است.
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
در بیشتر موارد، پرانتزی بودن پاها در شیرخوارگی طبیعی است و جای نگرانی ندارد. اما در این موارد بررسی تخصصی ضروری است:
- ادامهی فاصلهی زانوها پس از ۳ سالگی، یا بدتر شدن آن با افزایش سن.
- درگیری یکطرفه (فقط یک پا) یا تفاوت واضح بین دو پا.
- کوتاهتر بودن قد کودک از منحنی رشد همسالان، یا لنگیدن و درد هنگام راه رفتن.
- سابقهی خانوادگی بیماریهای استخوانی یا کمبود شدید ویتامین D.
تشخیص نهایی و تصمیم دربارهی درمان (تمرین اصلاحی، بریس یا ارجاع تخصصی) بر عهدهی پزشک است. این مقاله جایگزین معاینهی حضوری نیست و هیچ روشی بهتنهایی درمان قطعی محسوب نمیشود.
چکار کنیم پای نوزاد پرانتزی نشه؟
در بیشتر موارد، پرانتزی بودن پاهای نوزاد فیزیولوژیک است و به پیشگیری خاصی نیاز ندارد. کارهایی که کمک میکند: تغذیهٔ مناسب و مکمل ویتامین D بر اساس نظر پزشک، وادار نکردن کودک به ایستادن یا راه رفتن پیش از آمادگی طبیعی، و معاینهٔ دورهای رشد پاها. اگر فاصلهٔ زانوها پس از ۳ سالگی باقی بماند، یک پا درگیر باشد یا کودک از منحنی رشد عقب بماند، ارزیابی پزشک لازم است.
درمواردی که مشکوک به وجود پای پرانتزی در کودک خود شدید، بهترین راهکار استفاده از دانش و تخصص پزشکی است. در این صورت یا با استفاده از حرکات اصلاحی و یا با استفاده از روشهای مختلف درمانی، میتوان این عارضه را بهبود داد؛ نتیجه به نوع و شدت عارضه بستگی دارد و تضمینی نیست. عوامل مختلفی مانند: (کمبود ویتامین D، وجود بیماری بلانت، عوامل مادرزادی و ..). میتوانند از جمله عوامل تاثیرگذار بر روی بروز این عارضه، شناخته شوند.



بدون نظر