زانوی پرانتزی از تشخیص تا درمان پای پرانتزی

پای پرانتزی چیست؟

ژنو واروم اصطلاحی لاتین است که برای توصیف پاهای پرانتزی استفاده می‌شود. این وضعیت ممکن است از نوزادی تا بزرگسالی بروز کند و علل بسیار متنوعی داشته باشد. با شدت گرفتن، بیمار ممکن است چرخش جانبی زانو و راه رفتن اردکی را نشان دهد. ممکن است اثرات ثانویه در مفصل ران و مچ پا نیز به وجود آورد. پای پرانتزی ممکن است با اختلاف عملکرد اندام به صورت یک طرفه و یا عملکرد دو طرفه ایجاد شود. سابقه خانوادگی و سابقه پزشکی ممکن است سرنخ‌هایی را برای احتمال تداوم یا پیشرفت زانوی پرانتزی در فرد نشان دهد. در افراد مبتلا به این بیماری ، وضعیت قرارگیری استخوان ساق پا (درشت نی) با استخوان ران، نامناسب و نادرست است. پای پرانتزی در نوزادان تازه متولد شده رایج است. در كودكان بزرگ‌تر و بزرگسالان، این بیماری معمولاً به دلیل استخوان بندی نامناسب ناشی از راشیتیسم، سرطان یا آرتروز ایجاد می‌شود. مشاغل خاص می‌تواند خطر ابتلا به زانو را افزایش دهد.

وقتی که فرد در حالت پا جفت ایستاده ولی بین زانوها فاصله وجود داره، می گیم این فرد زانوی پرانتزی داره. از جمله عللی که در به وجود آمدن و تشدید این مشکل نقش دارند:

  • کمبود کلسیم
  • کمبود ویتامین D3
  • ضعف عضلانی
  • عفونت و تومور
  • آرتروز در بزرگسالان
  • مادرزادی

به طور گسترده‌ای شناخته شده است که تا سن 2 سالگی، نوزادان ممکن است از قسمت اندام تحتانی به حالت زانوی پرانتزی فیزیولوژیکی درآیند و این وضعیت در نوزادان به دلیل موقعیت نامناسب آن‌ها در رحم نسبتاً شایع است. مشخصه بارز این حالت، عدم تقارن و بدون درد بودن است که معمولاً با چرخش زانو به داخل و تمایل به افتادن حین راه رفتن در کودکان همراه است.

به طور معمول، هیچ درمانی برای نوزادان لازم نیست. پاهای کودک با شروع به راه رفتن، معمولاً بین 12 تا 18 ماهگی، شروع به صاف شدن می‌کند. در بیشتر موارد، هیچ عارضه جانبی ماندگاری وجود ندارد. اگر کودک بیش از 2 سال دارد و مشکل زانوی پرانتزی هنوز رفع نشده است حتماً برای درمان به متخصص حرکات اصلاحی باید مراجعه شود. در سن رشد و قبل از شکل‌گیری استخوان‌ها درمان پای پرانتزی بسیار راحت‌تر از سن بزرگسالی است.

تشخیص پای پرانتزی

تشخیص پای پرانتزی آسان است اما متخصص می‌تواند تشخیص دهد که این بیماری تا چه حد شدید است یا اینکه ناشی از یک بیماری زمینه‌ای است یا خیر. در حین مراجعه به متخصص او به کمک تست‌های مخصوص، پاها را اندازه‌گیری کرده و راه رفتن فرد را مشاهده می‌کند. آن‌ها ممکن است برای دیدن هرگونه ناهنجاری استخوانی در پاها و زانوها، یک پرتونگاری یا آزمایشات تصویربرداری دیگری تجویز کنند که به تشخیص بهتر و سریع‌تر وجود زانوی پرانتزی کمک کند. همچنین ممکن است آزمایش خون را برای کمک به تعیین اینکه آیا مشکل شما ناشی از بیماری دیگری مانند rickets یا Paget’s disease است، تجویز کنند.


پای پرانتزی

درمان پای پرانتزی چقدر طول می‌کشد؟

درمان‌های سخت و خاص معمولاً برای نوزادان و کودکان نوپا توصیه نمی‌شود، مگر اینکه شرایط حادی مشخص شود. در صورت شدیدتر شدن و بدتر شدن بیماری، یا در صورت تشخیص بیماری دیگری که باعث ایجاد پای پرانتزی شده، ممکن است درمان توصیه شود. گزینه‌های درمانی پای پرانتزی شامل موارد زیر است:

  • استفاده از صندل و کفی کفش‌های طبی و مخصوص
  • حرکات اصلاحی
  • استفاده از بریس
  • گچ گیری
  • در موارد شدید جراحی برای اصلاح ناهنجاری‌های استخوانی
  • درمان بیماری‌هایی که باعث پای پرانتزی شده‌اند.

درمان‌های جراحی

در کودک در حال رشد ممکن است از جراحی جهت رشد هدایت شده و حداقل برش برای تشویق اندام به رشد تدریجی صحیح و در راستای مستقیم استفاده شود. جراحی در در نوجوانان بالغ از نظر اسکلتی و در بزرگسالان، درمانی برای صاف کردن پا است. از اشعه ایکس برای تعیین محل و میزان تغییر شکل استفاده می‌شود.

تنها گزینه درمان برای افراد با پای پرانتزی شدید، عمل جراحی است. برای درمان افرادی که صفحات رشد آن‌ها بسته شده باشد، ابتدا استخوان‌ها شکسته می‌شود و استخوان را صاف می‌کنند و در نهایت این ناهنجاری اصلاح می‌شود. در این روش، درمان به صورت قطعی است و پس از جراحی 1 تا 1.5 سانتیمتر قد فرد بلندتر می‌شود. افرادی که کاندیدای درمان پای پرانتزی با جراحی هستند افرادی هستند که با احساس درد در مفاصل به پزشک مراجعه می‌کنند.

در بیشتر موارد، استخوان درشت نی درمان می‌شود، اما شرایطی وجود دارد که استخوان ران یا هر دو استخوان ران و استخوان درشت نی تحت درمان قرار می‌گیرند. در صورت تغییر شکل متوسط، استئوتومی به طور معمول با تثبیت داخلی (وارد کردن یک صفحه یا میله در پا) تثبیت می‌شود. هنگامی که عدم تطابق شدیدتر باشد، اصلاح مجدد تدریجی اندام از طریق استئوتومی با فیکساتور خارجی انجام می‌شود. با استفاده از فیکساتورهای خارجی، صفحه و یا میله‌ها به استخوان وارد می‌شوند و پس از مدتی از بدن خارج می‌شوند تا به یک ساختار تثبیت کننده خارجی متصل شوند. در بعضی موارد، وجود پای پرانتزی باعث کوتاه شدن یک پا از پای دیگر می‌شود. با استفاده از جراحی و افزایش و کاهش طول اندام می‌توان این مورد را نیز اصلاح کرد.

درمان پای پرانتزی خفیف

در صورت وجود هر ناهنجاری با تشخیص زود هنگام در مراحل ابتدایی و خفیف به راحتی می‌توان از پیشرفت و شدید شدن وضعیت جلوگیری کرد. درمان پای پرانتزی خفیف نیز در مراحل اولیه به کمک حرکات و تمرینات اصلاحی و رعایت وضعیت‌ها و الگوهای عادتی صحیح سریع‌تر و راحت‌تر خواهد بود. در کل درمان پای پرانتزی برای دو گروه از افراد متفاوت است:

افراد در سن رشد

درمان پای پرانتزی برای کودکانی که صفحات رشد آن‌ها بسته نشده باشد و استخوان بندی شکل نگرفته باشد، با دارو و تمرینات اصلاحی امکان‌پذیر است. استفاده از صندل و کفی‌های طبی کفش و فعالیت‌های ورزشی که توسط متخصص حرکات اصلاحی تجویز شده است نیر در درمان این افراد مؤثر است. معمولا در این گروه از افراد پای پرانتزی خفیف است.

افراد بزرگسال

برخی مواقع فرد دارای پای پرانتزی احساس درد ندارد اما از شکل دفرمه شده‌ی پاهای خود شکایت دارد و به پزشک مراجعه می‌کند. در این مواقع افراد با روش درمانی جراحی و غیر جراحی اقدام به اصلاح بد فرمی پاها می‌کنند که علاوه بر درمان بدشکلی پاها، از ساییدگی پاها و مفاصل پیشگیری می‌شود.

هیچ پیشگیری شناخته شده‌ای برای جلوگیری از ایجاد پای پرانتزی وجود ندارد. در برخی موارد، ممکن است بتوانید از شرایط خاصی که باعث ایجاد پای پرانتزی می‌شوند، جلوگیری کنید که برای شناخت این شرایط و وضعیت‌ها متخصص حرکت اصلاحی بهترین فرد جهت راهنمایی است.

علائم زانوی پرانتزی

متداول‌ترین علامت پای پرانتزی این است که زانوی فرد در حالی که ایستاده و پاها و مچ پاها را به هم متصل می‌کند، اندام‌ها یک دیگر را لمس نمی‌کنند و بین آن‌ها فاصله‌ی زیادی وجود دارد. این فاصله باعث خم شدن پاها می‌شود که اگر بیش از سه سال ادامه یابد، نشان می‌دهد ناهنجاری پای پرانتزی وجود دارد. علائم دیگری که افراد مبتلا به پای پرانتزی تجربه می‌کنند عبارت‌اند از:
درد در زانو یا ران
دامنه حرکت در لگن کاهش می‌یابد
مشکل در راه رفتن یا دویدن
بی ثباتی زانو
احساسات ناخوشایند از ظاهر
آرتروز پیشرونده زانو در بزرگسالانی که در اوایل زندگی خود تشخیص داده نشده‌اند و یا تحت درمان با پای پرانتزی قرار نگرفته‌اند شایع است.
  • شکل ظاهری نامناسب
  • بعضی موارد تغییر الگوی راه رفتن
  • احساس ناراحتی و درد جانب خارجی زانو
  • یادتون نره که عدم توجه به این عارضه در آینده می تونه ریسک آرتروز رو افزایش بده

اگر زانوی پرانتزی دارید و می خواهید ویزیت شوید این فرم را تکمیل نمایید.

بعد از تکمیل کردن فرم منتظر تماس همکاران ما از کلینیک برای تعیین زمان ویزیت آنلاین باشید.

حرکات اصلاحی پای پرانتزی

همانطور که گفته شد پای پرانتزی، همچنین با عنوان ژنوواروم هم شناخته می‌شود، وضعیتی است که روی تراز بندی استخوان‌های پای فرد تأثیر می‌گذارد. تمرینات اصلاحی و ورزشی مختلفی می‌تواند به کاهش درد ناشی از این بیماری و بهبود این بیماری کمک کند. ورزش‌های کششی و تقویت کننده می‌توانند به طور بالقوه از نیاز به جراحی برای اصلاح پای پرانتزی جلوگیری کنند. مشخص شده است که ورزش‌هایی که عضلات چرخاننده خارجی ران را تقویت می‌کنند، تأثیر مثبتی بر زانوهای پرانتزی دارند.

چرخش خارجی ران

این ورزش به افزایش انعطاف‌پذیری مفصل ران کمک می‌کند و می‌تواند کمردرد ناشی از هم ترازی ضعیف پا را به حداقل برساند.

چگونگی انجام این تمرین:

مرحله 1: رو به جلو بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه از هم باز کنید.

مرحله 2: پای چپ خود را تقریباً شش تا هشت اینچ به سمت کناری خود حرکت دهید.

مرحله 3: پای چپ خود را از زمین یک تا دو اینچ بلند کنید.

مرحله 4: سر خود را به سمت راست بچرخانید.

مرحله 5: پای چپ را بالا نگه دارید و سپس آن را به آرامی تا جایی که راحت هستید بچرخانید.

مرحله 6: این وضعیت را به مدت 20 تا 30 ثانیه حفظ کنید.

مرحله 7: این کار را با سمت راست تکرار کنید.

مرحله 8: سه تا پنج تکرار از این تمرین را برای هر طرف از بدن خود انجام دهید.

مرحله 9: اگر در تعادل مشکل ندارید، پاشنه پای چپ خود را در طول تمرین از روی زمین بردارید.

 

چرخش داخلی ران

این تمرین به افزایش انعطاف‌پذیری مفصل ران کمک می‌کند و به اصلاح تراز بندی پا کمک می‌کند.

چگونگی انجام این تمرین:

مرحله 1: رو به جلو بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه از هم باز کنید.

مرحله 2: پای چپ خود را یک تا دو اینچ از زمین بلند کنید.

مرحله 3: سر خود را به سمت چپ بچرخانید.

مرحله 4: پای چپ را بالا نگه دارید و سپس آن را به آرامی تا جایی که راحت هستید، بچرخانید.

مرحله 5: این وضعیت را به مدت 20 تا 30 ثانیه حفظ کنید.

مرحله 6: این کار را با سمت راست تکرار کنید.

مرحله 7: سه تا پنج تکرار از این تمرین را برای هر طرف از بدن خود انجام دهید.

مرحله 8: اگر در تعادل مشکل ندارید، پاشنه پای چپ خود را در طول تمرین از روی زمین بردارید.

کشش در حالت نشسته

این کشش به افزایش دامنه حرکات ران و قدرت عضلات پاها و لگن کمک می‌کند.

چگونگی انجام این تمرین:

مرحله 1: روی صندلی‌ای بنشینید که اجازه می‌دهد 10 تا 12 اینچ به عقب خم شوید.

مرحله 2: پای چپ را بالا آورده و مچ پای چپ را بر روی زانوی راست قرار دهید تا پای چپ عمود بر پای راست باشد.

مرحله 3: کمی به جلو خم شوید. باید احساس کشیدگی در ران کنید.

مرحله 4: این وضعیت را برای 20-30 ثانیه حفظ کنید.

مرحله 5: این کار را با پای راست انجام دهید.

کشش به کمک دیوار

همراه با تمرین کشش نشسته، می‌توان از دیواری برای کمک به این کشش استفاده کرد که این تمرین نیز باعث بهبود انعطاف‌پذیری در عضلات ران می‌شود.

چگونگی انجام این تمرین:

مرحله 1: کاملا صاف رو به دیوار بایستید، حدود 15 تا 18 اینچ از دیوار فاصله داشته باشید، پای چپ خود را به دیوار نزدیک کنید.

مرحله 2: پای راست خود را به سمت بیرون حرکت دهید تا کف پای چپ روی دیوار قرار بگیرد. پای خود را صاف نگه دارید.

مرحله 3: زانوی راست خود را به آرامی تقریباً 10 درجه خم کنید.

مرحله 4: این وضعیت را به مدت 45-60 ثانیه حفظ کنید در حالی که کشش ران را احساس می‌کنید.

مرحله 5: این تمرین را در سمت راست تکرار کنید.

یوگا و زانوی پرانتزی

یوگا به همه جنبه‌های تحرک و انعطاف‌پذیری بدن کمک می‌کند. وقتی این روش به درستی انجام شود، می‌تواند عضلات تحت تأثیر ژن واروم یا همان پای پرانتزی را تقویت و کشش دهد. ثابت شده است که بسیاری از حالت‌های استاندارد یوگا برای شرکت کنندگان در مطالعات مختلف مفید بوده است.

اسکات و پای پرانتزی

اسکات که از محبوب‌ترین تمرینات برای درمان و شکل گیری عضلات پا است، برای درمان پای پرانتزی نیز مفید است.

چگونگی انجام این تمرین:

مرحله 1: صاف بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید.

مرحله 2: مستقیم به جلو نگاه کنید.

مرحله 3: بازوها را مستقیم در مقابل خود قرار دهید.

مرحله 4: در حالی که تمرکز خود را بر زانوهای مستقیم نگه داشته‌اید، هر دو زانو را به آرامی خم کنید.

مرحله 5: در حالی که زانوها را خم می‌کنید، زانوها را با پاها در یک مسیر صاف و هم راستا نگه دارید.

مرحله 6: زانوها را صاف کنید.

مرحله 7: 5-10 بار تکرار کنید.

مرحله 8: با افزایش قدرت و استقامت تعداد تکرارها را افزایش دهید.

لانگ و پای پرانتزی

حرکت لانگ در صورت انجام صحیح هم انعطاف‌پذیری و هم قدرت پا را افزایش می‌دهد. اما حین انجام حتما نکات صحیح باید رعایت شوند.

چگونگی انجام این تمرین:

مرحله 1: کاملا صاف و با پاهای کنار هم بایستید و به جلو نگاه کنید.

مرحله 2: با پای چپ خود به جلو بروید.

مرحله 3: پای راست خود را تا جایی که احساس راحتی می‌کنید به عقب برده و پایین بیاورید.

مرحله 4: پای راست خود را صاف کنید.

مرحله 5: پای چپ خود را کنار پای راست خود حرکت دهید.

مرحله 6: این کار را با حرکت پای راست خود به جلو تکرار کنید.

مرحله 7: اگر مشکل تعادل دارید، برای ثبات بدن و حفظ تعادل یک صندلی کنار خود قرار دهید.

ملاحظات ایمنی در انجام تمرینات اصلاحی و ورزشی

قبل از شروع هر برنامه ورزشی، همیشه با یک متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنید تا مشخص کند کدام فعالیت‌ها برای شرایط فردی شما بهتر است. تمرینات یا تکنیک‌های نادرست به طور بالقوه می‌توانند وضعیت را بدتر کنند در نتیجه یادگیری روش صحیح انجام حرکت بسیار مهم است.

 

در صفحه اینستاگرام ما تمرینات و فیلم های آموزشی مربوط به زانوی پرانتزی را دنبال کنید

نحوه تشخیص زانوی پرانتزی

  • مشاهده بدن از نمای جلویی و عقبی
  • x-Ray
  • MRI
  • مشاهده راه رفتن
  • اندازه گیری فاصله بین زانوها

از کجا بفهمیم پا پرانتزی هستیم



به طور معمول، متخصص حرکات اصلاحی شرح حال بیمار را دریافت می‌کند، یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و یک تصویربرداری اشعه ایکس یا EOS از استخوان‌های ساق پا تا مچ پا را به صورت ایستاده انجام می‌دهد. تصویربرداری به متخصص حرکات اصلاحی کمک می‌کند تا محل تغییر شکل، اندازه و محور مکانیکی (محل خم شدن) را تعیین کند. والدین داراری فرزند مبتلا به پای پرانتزی باید با متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنند تا تعیین کند که آیا فرزندشان امکان ایجاد تغییر شکل استخوان پای پرانتزی یا زانو دارد یا خیر و اگر جدا از الگوهای طبیعی رشد است درمان را شروع کنند.

نشانه‌های پای پرانتزی:

• زاویه استخوان ساق تا استخوان ران خارج از محدوده طبیعی است.
• جهت زانوها در مقابل جهتی است که پا قرار دارد و این وضعیت خارج از الگوی طبیعی است.
• زاویه یک پا به میزان قابل توجهی بیشتر از پای دیگر است (کمتر).



درجات پای پرانتزی

تشخیص درجات پای پرانتزی (خفیف، متوسط و شدید) به طور معمول شامل سابقه و معاینه فیزیکی و همچنین اشعه ایکس و آزمایشات مخصوص ایستادن است. اگر مشخص شود که کودک مبتلا به ناهنجاری پای پرانتزی است، ممکن است درمان پزشکی لازم باشد. اگر پای پرانتزی خفیف باشد، در همان ابتدا می‌توان به کمک متخصص حرکات اصلاحی متوجه آن شد و تمرینات اصلاحی را جهت درمان آن شروع کرد.
بسیاری از دلایل ناهنجاری پای پرانتزی از بیماری‌هایی مانند بیماری Blount تا شکستگی‌های بهبود نیافته و یا کامل درمان نشده و کمبود انواع ویتامین‌ها را شامل می‌شود.
بیماری‌ها و شرایطی که باعث ناهنجاری پای پرانتزی می‌شود عبارت‌اند از:
رشد غیر طبیعی استخوان (دیسپلازی استخوان)
بیماری Blount
بیماری پاگت (بیماری متابولیکی که بر نحوه تجزیه و بازسازی استخوان‌ها تأثیر می‌گذارد)
شکستگی‌های بهبود نیافته و یا کامل درمان نشده
مسمومیت از سرب
مسمومیت با فلوراید
آکندروپلازی (رایج‌ترین نوع کوتاه قامتی)
راشیتیسم (اختلال تضعیف استخوان ناشی از کمبود ویتامین D)
آسیب به صفحه رشد

آیا زانو پرانتزی قابلیت درمان دارد ؟

روش درمانی و اصلاح زانوی پرانتزی با توجه به علت به وجود آمدن و شرایط فرد متفاوت است و حتما باید توسط یک متخصص قبل از هر اقدامی بررسی شوید. روش های درمانی مختلفی برای این مشکل وجود دارند از جمله:
KAFE

کفی طبی

کفی طبی برای توزیع مناسب نیروها بر کف پاها بسیار مهم و ضروری است و باید تهیه و استفاده شود.


01

LOSE

کاهش وزن

در صورتی که فرد وزن زیادی دارد کاهش هر یک کیلوگرم وزن می تواند فشار زیادی را از روی مفاصل مخصوصا زانوها بکاهد و از آرتروز زودرس پیشگیری کند.


02

SHOSE

کفش مناسب

همانند کفی طبی، کفش مناسب نیز برای توزیع مناسب فشار و نیروهای وارد به کف پا و مفاصل ضروری است.


03

درمان زانوی پرانتزی

بریس و زانوبند

در موارد شدید می تواند در کنار درمان هایی مثل حرکات اصلاحی بسیار موثر باشد.


04

TRAIN

حرکات اصلاحی

حرکات اصلاحی با تقویت عضلات و اصلاح الگوهای راه رفتن و ایستادن یکی از موثرترین و ماندگارترین روش ها است و در کنار موارد دیگری همچون کفی طبی، کفش مناسب و کاهش وزن و ... می تواند اثرگذاری خوبی را به همراه داشته باشد.


05

TREAT

در موارد شدید یا مادرزادی جراحی

در مواردی که آرتروز و کاهش فضای مفصلی دیده شود و همچنین درجات زانوی پرانتزی افزایش یابد جراحی تنها روش موثر خواهد بود.


06

عوارض پای پرانتزی

اگر کودک بعد از 2 سالگی هنوز مبتلا به زانوی پرانتزی است حتماً باید جهت درمان به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کند. تشخیص به موقع پای پرانتزی کمک می‌کند تا این بیماری را کنترل شود. آرتروز اثر اولیه طولانی مدت پای پرانتزی است و می‌تواند ناتوان کننده باشد. پای پرانتزی وقتی شدید باشد، می‌تواند روی زانوها، پاها، مچ پا و مفاصل ران تأثیر بگذارد، زیرا فشارهای غیر عادی وارد می‌کند.

وجود عوارض پای پرانتزی در بزرگسالی باعث می‌شود فشار زیادی بر روی زانوها و ساق وارد شود.  پای پرانتزی اگر به مرور زمان و افزایش سن، درمان نشود این افراد دچار آرتروزهای قسمت‌های داخلی زانو می‌شوند. چون بیشترین وزن به قسمت داخلی زانو وارد می‌شود و در نتیجه دچار ساییدگی و مشکلات مفاصل می‌شوند.

برخی عوارض و مشکلات پای پرانتزی عبارت‌اند از :

  • آسیب‌های غضروفی
  • آسیب‌های مینیسک
  • در برخی مواقع ایجاد ناپایداری‌های زانو
عوارض پای پرانتزی

پیشگیری از پای پرانتزی

هیچ گونه پیشگیری شناخته شده‌ای برای زانوی پرانتزی وجود ندارد. در بعضی موارد، ممکن است بتوانید از شرایط خاصی که باعث ایجاد این ناهنجاری می‌شود، جلوگیری کنید. به عنوان مثال، با اطمینان از اینکه فرد ویتامین D کافی، از طریق رژیم غذایی و قرار گرفتن در معرض آفتاب را دریافت می‌کند، می‌توانید از بروز آن جلوگیری کنید. بیاموزید که چگونه ویتامین D را با اطمینان از نور خورشید دریافت کنید. اگر فرد بعد از سن 2 سالگی هنوز دچار زانوی پرانتزی است، با متخصص حرکات اصلاحی صحبت کنید. تشخیص زودرس و تشخیص پای پرانتزی به فرد کمک می‌کند تا این بیماری را مدیریت کنید.

آرتروز اثر اولیه طولانی مدت پای پرانتزی است و می‌تواند ناتوان کننده باشد. وقتی شدید باشد، به دلیل فشارهای غیرطبیعی می‌تواند بر روی زانوها، پا، مچ پا و مفاصل لگن تأثیر بگذارد. اگر فردی در سن جوانی به تعویض کامل مفصل زانو نیاز داشته باشد، در صورت بزرگ‌تر شدن احتمالاً باید تجدید جراحی و تعویض انجام شود. انجام آرتروپلاستی کامل زانو در چنین افرادی به دلیل جراحی‌هایی که قبلاً انجام داده‌اند و به دلیل هماهنگی غیر طبیعی استخوان‌ها ممکن است دشوار باشد.

بیماری Blount

در بیماری Blount که به آن چرخش تیبیا نیز گفته می‌شود، ساق پای کودک به طور غیر طبیعی رشد می‌کند و در زیر زانو خم می‌شود. هرچه کودک شروع به راه رفتن کرد، کج شدن پاها بیشتر می‌شود.

این وضعیت ممکن است در اوایل ظاهری باشد، اما در بعضی موارد ممکن است علائم تا زمان رسیدن کودک به بزرگسالی قابل توجه نباشد. با گذشت زمان، خمیدگی‌ها می‌توانند منجر به مشکلات مفصلی در زانو شوند. بیماری Blount در زنان، آمریکایی‌های آفریقایی تبار و کودکانی که اضافه وزن دارند بیشتر دیده می‌شود. کودکانی که زود شروع به راه رفتن می‌کنند در معرض خطر بیشتری قرار دارند. کودک معمولاً باید بین 11 تا 14 ماهگی شروع به راه رفتن کند.

بیماری Rickets

شرايط ناشي از كمبود ويتامين D است. این حالت استخوان‌ها را نرم و ضعیف می‌کند و باعث خمیدگی پاها می‌شود.

بیماری Paget’s

این بیماری متابولیکی بر نحوه تجزیه و بازسازی استخوان‌ها تأثیر منفی می‌گذارد. در نتیجه، آن‌ها آن‌چنان که باید قوی نیستند و بازسازی نمی‌شوند. با گذشت زمان، این بیماری می‌تواند منجر به ایجاد پای پرانتزی و سایر مشکلات مفصلی شود. این در افراد مسن شایع‌تر است و با تشخیص و درمان زود هنگام می‌توان آن را با موفقیت درمان کرد.

پای پرانتزی در کوتاه قامتان

شایع‌ترین شکل کوتاه قامتی ناشی از بیماری است که به آکندروپلازی معروف است. این یک اختلال رشد استخوانی است که می‌تواند به مرور زمان منجر به ایجاد پای پرانتزی شود.

پای پرانتزی در کوتاه قامتان

این ناهنجاری همچنین می‌تواند نتیجه‌ای از موارد زیر باشد:

  • شکستگی‌های استخوانی که به درستی بهبود نیافته‌اند.
  • رشد استخوان‌های غیر طبیعی یا دیسپلازی استخوان.
  • مسمومیت از سرب
  • مسمومیت با فلوراید